Podstawowe założenia teorii Keynesa:
1) W analizie ekonomicznej Keynes preferował podejście makroekonomiczne zamiast skupiania uwagi na elementarnych podmiotach gospodarowania.
2) Keynes wprowadził pojęcie tzw. bezrobocia przymusowego, wynikającego z niedo-statku popytu globalnego w gospodarce.
3) Keynes preferował w ekonomii analizę przyczynowo – skutkową.
4) Za ważniejsze w analizie ekonomicznej uważał przyjmowanie krótkich okresów.
5) Popyt a nie podaż jest przyczyną występowania szeregu zjawisk ekonomicznych.
6) Keynes podkreślał, że wszelkie decyzje gospodarcze podejmowane są w warunkach niepewności. Ludzie w swoich przewidywaniach poza rachunkiem prawdopodobieństwa posługują się splotem czynników psycho – społecznych (skłonności).
Kompleksowe teorie Keynesa:
1) Teoria konsumpcji
2) Teoria inwestycji, procentu i pieniądza
3) Teoria zatrudnienia
Keynysizm eklektyczny – powtarza poglądy mistrza.
Aktualnie wyznawcy unowocześnionej teorii Keynesa nazywa się neokeynesistami.
Są wyznawcy Keynesizmu, którzy część teorii wkomponowali w rytm ekonomii klasycznej oraz są też tacy, którzy zmodyfikowali teorię pozostawiając podstawę.
Z poglądami Keynesa współcześnie rywalizują neoliberałowie.
Liberałem w gospodarce jest ten, który uznaje, że tylko wolny rynek może zabezpieczyć wszystkie procesy w gospodarce. Państwo nie powinno ingerować w gospodarkę. Może tylko tworzyć dobre prawo. Neoliberałowie zgodzili się, że państwo powinno zajmować się również podażą pieniądza (polityką monetarną).
Makroekonomia zajmuje się badaniem gospodarki jako całości
Podstawowe zjawiska gospodarki, którymi zajmuje się makroekonomia:
• inflacja
• bezrobocie
• wzrost gospodarczy
Współcześnie makroekonomia zajmuje się również rynkami politycznymi.